Robert mag niet in zijn eigen huis wonen, met alle gevolgen van dien

Robert en zijn vrouw
Robert en zijn vrouw
Foto: Privéfoto

Robert Huizenga bouwde in 2002 een huis op vakantiepark Buitenplaats Horsterwold in Zeewolde, waarin hij veertig weken per jaar zou mogen wonen. De gemeente legt dit volgens hem sinds 2007 anders uit, met alle gevolgen van dien. “Mijn gezin en ik hebben jarenlang in een caravan gewoond, waarin we ’s winters geen stromend water hadden.”

De gemeente Zeewolde en huiseigenaren zij al jaren met elkaar in discussie over of er in de woningen op Buitenplaats Horsterwold veertig weken per jaar gewoond mag worden of ‘slechts’ gerecreëerd. Volgens een woordvoerder van de gemeente Zeewolde betreft het recreëren. “De koper zal het verkochte gebruiken als verblijfsrecreatieterrein met recreatiewoningen, welke niet voor permanente bewoning worden gebruikt”, is in een koopovereenkomst uit 2000 te lezen.

Robert toont op zijn beurt een deel van zijn koopcontract, waarin staat dat de woning ten minste twaalf weken per jaar niet zelf bewoond mag worden. Oud-wethouder Ernst Cramer bevestigt in een eerder vraaggesprek dat als eigenaren konden aantonen dat ze die weken er écht niet woonden, er geen probleem was.

“Dat was niet fijn met drie kinderen”

Omdat Robert en zijn gezin niet meer op Buitenplaats Horsterwold mochten wonen, trokken ze in een caravan. “Dat was niet fijn met drie kinderen. Om alles te bekostigen, nam ik er een baan bij.” Na drie jaar kon het gezin in een huurwoning trekken. Om de dubbele lasten te betalen, startte Roberts vrouw een bedrijf.

Robert verkoopt de woning voorlopig niet omdat deze 260.000 euro in waarde is gedaald. Het huis verhuren beviel hem ook niet goed: “Een gezin die de woning huurde, schreef zich ongevraagd in bij de gemeente. Ik kreeg meteen een last onder dwangsom.”

Roberts huis op Buitenplaats Horsterwold

Om permanente bewoning tegen te gaan, besteed de gemeente 85 procent van het handhavingsbudget aan controles. Robert: “De controleurs maken ongevraagd foto’s door de ramen en bellen ook aan als er huurders in de woning verblijven. Dit zorgt voor slechte recensies.”

“Veel eigenaren zijn er aan onderdoor gegaan”

Robert heeft zelf een aantal juridische procedures achter de rug, omdat controleurs hem en zijn schoonouders meerdere keren aantroffen in het huis: “Het is onduidelijk hoe je kunt aantonen dat je er slechts recreëert. Als je bloemen op tafel hebt staan of een telefoonaansluiting hebt, word je al snel beschuldigd van permanente bewoning. Aan de situatie zijn veel eigenaren onderdoor gegaan.” Volgens de woordvoerder van de gemeente Zeewolde wordt er naar meerdere punten gekeken, zoals hoeveel gas, water en elektriciteit is gebruikt en of de gordijnen open zijn.

“Je laat je kind niet alleen over straat gaan”

Verder zou Buitenplaats Horsterwold een luxe park worden. Dat is volgens Robert allesbehalve gebeurd. “Veel eigenaren verhuren hun woning noodgedwongen aan arbeidsmigranten. De gemeente treedt minder hard tegen deze permanente bewoning op, omdat het moeilijk is deze groep te huisvesten.” Zo moest volgens hem eigenlijk wel het strijdige verhuur voor 1 juli 2017 zijn beëindigd, maar is de situatie nog ongewijzigd. De woordvoerder van de gemeente zegt altijd even strikt te handhaven.

Ook zijn er vijfhonderd meter verderop honderden asielzoekers en arbeidsmigranten gevestigd. “Het gedrag van sommige van hen zorgt ervoor dat je je kind niet alleen over straat laat gaan.” Daarnaast zijn er volgens hem huizen via executieverkopen aan criminelen verkocht.

Al met al drijft de situatie Robert, zijn gezin en andere eigenaren, die samen over de situatie bloggen, tot wanhoop: “Het zorgt voor stress en kost veel geld. Ik hoop dat er een oplossing komt.”