Blanchett kondigt in Rotterdam vervolg Displacement-films aan

Het Displacement Film Fund (DFF), een initiatief dat films van ontheemde makers over leven in ontheemding ondersteunt, krijgt een tweede ronde. Dat maakte actrice en ambassadeur van het fonds, Cate Blanchett, vrijdag bekend tijdens het filmfestival in Rotterdam, voorafgaand aan de premières van de eerste DFF-films.

Het fonds werd vorig jaar tijdens het festival gelanceerd en verdeelt in totaal 500.000 euro over vijf filmmakers om korte films te maken. De eerste reeks films is gemaakt door Maryna Er Gorbach (Oekraïne), Shahrbanoo Sadat (Afghanistan), Hasan Kattan (Syrië), Mo Harawe (Somalië) en Mohammad Rasoulof (Iran).

"Voor veel filmmakers is een filmfestival het beginpunt," vertelt Blanchett tegen het ANP. "Met een tweede ronde kunnen we verder vooruitkijken." Eerst moet er volgens haar aandacht zijn voor de zichtbaarheid van de films na het festival. "Het is voor iedereen moeilijk om ervoor te zorgen dat je film gezien wordt, of je nu ontheemd bent of regisseur David Fincher bent. Maar ik denk dat het publiek verrast zal zijn: deze films laten perspectieven zien waar veel mensen nog nooit bij hebben stilgestaan."

Trauma's zijn moordend

Met hun film proberen de makers hun "emoties" naar het grote scherm te brengen, maar voor henzelf heeft het ook een "helende" werking, vertelt Er Gorbach. "De trauma's zijn moordend, je probeert via je film te schreeuwen", bevestigt Kattan. "Je ziet over de hele wereld dat artistieke handelingen worden gebruikt om trauma's te verwerken", vult Blanchett aan. "Wat we proberen te doen, is dit toegankelijk maken voor het publiek."

Toch is het niet het doel van de makers om hun trauma's op de kijker over te brengen. Zo wil Harawe vooral een gevoel van hoop meegeven. "Zodat mensen een beetje optimisme of menselijkheid voelen, ook al hebben ze persoonlijk niets met het verhaal te maken."

Migratie of oorlog

Sadat wil laten zien wat je kunt bereiken wanneer je bepaalde emoties of onzekerheden verwerkt in een film. Tegelijk benadrukt ze dat ontheemding op veel verschillende manieren in een film verwerkt kan worden. "De meeste mensen denken meteen aan migratie of oorlog wanneer ze dat woord horen, dus ik probeer het te verpakken in een ander verhaal. Het is een beetje mijn huiswerk voor de kijker: zich af te vragen wat mijn film met ontheemding te maken heeft."