Carice van Houten wordt steeds selectiever in rollen kiezen

Carice van Houten is terug op het witte doek. Voor het eerst in zeven jaar is de actrice weer te zien in een speelfilm, het Nederlandstalige scheidingsdrama A Family van regisseur Mees Peijnenburg. De film ging zondag in première op het festival van Berlijn en kreeg lovende recensies.

"Ik ben steeds selectiever in het kiezen van mijn rollen", vertelt Van Houten maandag aan het ANP. "Dat heeft ook te maken met het moederschap. Het moet wel écht heel goed zijn wil ik voor langere tijd weg zijn van huis." De actrice beviel in 2016 van een zoon. "Ik wil mijzelf ook niet blijven herhalen, ik wil mijzelf blijven uitdagen en nieuwe dingen leren."

De actrice leerde regisseur Mees Peijnenburg kennen tijdens hun beider klimaatactivisme. "De klimaatcrisis houdt ons allebei erg bezig", legt de actrice uit. "Ik ben niet van smalltalk, met Mees ging ik gelijk de diepte in. We vonden elkaar ook in zijn ongelooflijke talent voor het fijngevoelig in beeld brengen van menselijk drama. Toen hij mij vroeg voor deze rol, was het een no-brainer."

Existentiële eenzaamheid

Van Houten speelt in A Family, dat vanaf 2 april in de Nederlandse bioscopen te zien is, samen met de Vlaamse acteur Pieter Embrechts een koppel dat in scheiding ligt. In de film wordt de situatie vooral getoond door de ogen van de twee kinderen. "Ik ben, net als Mees, kind van gescheiden ouders", vertelt de actrice. "Dan kom je goed aan je trekken, dat blijft een onderwerp dat je hele leven een rol speelt in je doen en laten. Als puber voel je toch al vaak een soort existentiële eenzaamheid. Je ziet in de film dat iedereen zijn eigen eilandje vormt, waardoor ze elkaar kwijtraken."

De 49-jarige Van Houten zegt het gedrag van de ouders in de film niet goed te keuren, maar wel te begrijpen. "Maar het is wel beschadigend om tegen kinderen kwaad te spreken over de andere ouder, want daarmee veroordeel je ook indirect een deel van de identiteit van het kind", legt ze uit. "Als ouder is het belangrijk dat je zelf je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen verdriet want je wilt een kind daar immers voor behoeden. Kinderen mogen leunen, niet dragen."

De ster probeert de afgelopen jaren steeds meer balans te vinden in haar leven. "In mijn activistenjaren liep ik helemaal leeg op alle crises in de wereld", erkent de actrice. "Maar dat is niet vol te houden, dat is een marathon, geen sprint. Ik snap nu dat activisme veel verschillende gezichten kan hebben en kunst kan daar ook een enorme rol in spelen." De actrice miste een tijdje het gevoel van urgentie voor films. "Maar nu, hier in Berlijn, ervaar ik weer de kracht van het medium. En voel ik weer de macht die je kan hebben als verhalenverteller. Hoe je mensen tot denken kan aanzetten. Ik voel enorm de behoefte om nieuwe dingen te gaan ontwikkelen."