De historische erfenis van het Huis Oranje-Nassau is in de voormalige koloniën nog altijd tastbaar. Dat komt naar voren uit het onderzoek dat koning Willem-Alexander heeft laten uitvoeren naar het Nederlandse koloniale verleden. Wel wordt er in de gebieden op verschillende manieren naar gekeken.
De relatie tussen Suriname en het koningshuis bevindt zich volgens de onderzoekers op een keerpunt. In de studie wordt gesproken over een bredere trend waarin de betekenis van het koningshuis verschuift "van erkenning en verbinding naar een adres van politieke en juridische verantwoordelijkheid".
In Indonesië wordt de koninklijke familie niet een-op-een geassocieerd met onderdrukking. Anders dan in Suriname is de roep om herstel er bijvoorbeeld niet zo sterk. Zo heeft het land zelden serieus gesproken van herstelbetalingen.
De Caribische eilanden lijken een ander perspectief te hebben. Daar wordt het koninklijk huis door sommigen gezien als iets dat het land Nederland ontstijgt.
Hoewel kolonialisme in Indonesië breed wordt afgekeurd, wordt de koninklijke familie er niet een-op-een geassocieerd met onderdrukking. In het geschiedenisonderwijs speelt de familie vrijwel geen rol, in ieder geval niet als grote tegenstander in 's lands historie.
Anders dan in Suriname is de roep om herstel er bijvoorbeeld niet zo sterk. Zo heeft het land zelden serieus gesproken van herstelbetalingen.
De Caribische eilanden lijken een ander perspectief te hebben. De huidige relatie tot Nederland en het koningshuis wordt omschreven als pragmatisch. Waar geen brede lof is voor Nederlandse politici, geldt het koningshuis voor sommigen als iets dat boven het land Nederland uitstijgt. Wel is die relatie troebel: nog altijd spelen kwesties van zelfbeschikking en gelijkwaardigheid.